Κεντρική σελίδαSitemapΕπικοινωνία
 
Βρίσκεστε εδώ : Κεντρική σελίδα » Το Περιοδικό » Τεύχος 02 2010 » να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σου

Αστεριος Κ. Γκατζώνης, Αρχιτέκτων Μηχανικός , 26. August 2010 

« .. να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σου .. »

Το «κόλλημα» του Έλληνα με το «...ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ...» είναι πολύ παλιά ιστορία. Από τη μια τα 400 χρόνια Τουρκοκρατίας κι από την άλλη, η οικονομική δυσπραγία, έκαναν την ανάγκη να κατοχυρώσει τον δικό Του «..ζωτικό χώρο..» να φαντάζει μακρινό όνειρο .

Μη ξεχνάμε τη γνωστή επωδό των γονιών ακόμη και σήμερα ... «.. να βάλεις ενα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι σου ..».
Έτσι με τα πρώτα χρήματα που εμφανίστηκαν στην ελεύθερη πλέον Ελλάδα, στις δεκαετίες που ακολούθησαν τον εμφύλιο, ’60, ’70 αλλά και ’80, οι συμπατριώτες μας επιδόθηκαν σ’ ενα κατασκευαστικό « όργιο», για να εξασφαλίσουν, πρώτα για τους ίδιους και μετά για τα παιδιά τους και ειδικά για τα κορίτσια – είναι γνωστά τα «προικοσύμφωνα» των προαναφερόμενων δεκαετιών, όπου «προσόν» ... για τη νύφη ήταν η ύπαρξη ίδιας κατοικίας–ένα σπίτι.
Αρωγός στην έκρηξη της κατασκευαστικής βιομηχανίας, οι εκάστοτε Κυβερνήσεις, προσβλέποντας στα έσοδα από την οικοδομή και στην καταπολέμηση της ανεργίας–ερχόταν από τότε. Οι καραβιές των μεταναστών είναι φωτογραφίες «καταχωρημένες» στο DNA του Έλληνα απο την μετανάστευση.. – που μετα΄το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την εμφύλια σύρραξη, είχε πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.
Ήταν δε και είναι, τόσο πολλά τα έσοδα αυτά, που η οικοδομική δραστηριότητα στις μέρες μας, μαζί με τον τουρισμό, αποτελεί τον κύριο μοχλό ανάπτυξης της Οικονομίας.
Με την χρήση της «αντιπαροχής»–Ελληνική πατέντα – και την ζήτηση να ξεπερνά πολλές φορές την προσφορά, η άναρχη και χωρίς έλεγχο δόμηση, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα, έφτασε σε ανησυχητικά επίπεδα.
Έτσι το 1983 έγινε προσπάθεια, για πρώτη φορά να εκσυχρονιστεί ο ΓΟΚ (ΓΕΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ), του 1955.
Μετά από χιλιάδες ερμηνείες, απορρίψεις, διορθώσεις, τροπολογίες, αναθεωρήσεις, βελτιώσεις, καταργήσεις και άλλες «πράξεις», έφτασε σ΄αυτόν που ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται.
Με τις τροποποιήσεις του (1985, 2002, κ.α.) και τα Προεδρικά Διατάγματα που τον συνοδεύουν και αφορούν την δόμηση, «ταλαιπωρεί-διαφεντεύει» όλους όσους ασχολούνται με την οικοδομική δραστηριότητα. από ιδιοκτήτη μέχρι Μηχανικό και εργολάβο–κατασκευαστή.
Κύρια, γιατί αντί να θεσπίζει διαδικασίες, που στόχο θα είχαν την προστασία των κατοίκων και του περιβάλλοντος από τις, χωρίς έλεγχο, δραστηριότητες που αφορούν την κατασκευή, απέβλεπε στην εξυπηρέτηση συμφερόντων των καθε λογής «δικών μας».
Η πολυνομία που υπάρχει με διατάξεις που η μία καταργεί την άλλη, η πλημμελής στελέχωση των Πολεοδομικών Γραφείων, η αδυναμία–ή απροθυμία–των υπαλλήλων να εξυπηρετήσουν ή ακόμη και να ελέγξουν και τα χιλιάδες θέματα στα οποία καλούνται να δώσουν λύση αυτοί οι υπάλληλοι, είναι προβλήματα, που απασχολούν όλους όσους εμπλέκονται στη διαδικασία της έκδοσης οικοδομικών αδειών τα τελευταία 30 χρόνια.
Αν σκεφτεί κανείς ότι για την ευρύτερη περιοχή της Ιερισσού υπάρχουν:

  1. Π. Δ/γμα που καθορίζει τους όρους δόμησης του παλιού χωριού,
  2. Π. Δ/γμα που καθορίζει τους όρους δόμησης της αρχικής επέκτασης(ΕΠΑ ’86),
  3. Π. Δ/γμα που καθορίζει τους όρους δόμησης της Παραλιακής ζώνης,
  4. Π. Δ/γμα που καθορίζει τους όρους δόμησης της «Παραλίας»,
  5. Π. Δ/γμα που καθορίζει τους όρους δόμησης εκτός σχεδίου,
  6. Π. Δ/γμα που καθορίζει τους όρους δόμησης εντός ζώνης &
  7. θα υπάρξει Π. Δ/γμα που θα καθορίζει τους όρους δόμησης της νέας επάκτασης.

... αντιλαμβάνεται σε γενικές γραμμές τί συμβαίνει.
Αποτέλεσμα των όσων προανέφερα, είναι η υποβάθμιση του οικιστικού περιβάλλοντος και μάλιστα σε περιοχές, όπου θάπρεπε να είναι αυστηρά προστατευμένο, γιατί κατ΄αρχήν αποτελεί αγαθό για τους κατοίκους και κατά δεύτερο λόγο γιατί είναι πόλος έλξης επισκεπτών. (βλ. ΑΜΜΟΥΛΙΑΝΗ)
Άφησα τελευταίους εμάς τους Μελετητές–Μηχανικούς, όχι γιατί δεν έχουμε μερίδιο ευθύνης για όσα αφήσαμε να συμβαίνουν ή συμβαίνουν με την «..συνενοχή ..» μας, αλλά γιατί στην διαδικασία της κατασκευής γενικά, εκτός από το στάδιο της μελέτης ενός έργου, μικρό ρόλο παιζουμε στην υλοποίησή του. Τόσο οι ιδιώτες Μηχανικοί όσο και οι εργαζόμενοι με σχέση εξηρτημένης εργασίας (υπάλληλοι κ.α), ελάχιστα ερωτώνται και σπανίως γίνεται δεκτή η άποψη τους, τόσο η δική τους όσο και του Επιστημονικού τους φορέα (ΤΕΕ).
Κι αυτό, γιατί το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο, απέχει πολύ από το να είναι συνυφασμένο με την πραγματικό ρόλο ενος Μηχανικού στην κατασκευή ...